علم احتمالات و خداشناسی
ساعت ٩:۳٦ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱٧ اسفند ،۱۳۸٤  
●به اشتراک گذاشتن اين مطلب در شبکه ها ی اجتماعیshare in your twitter account،share in your facebook wall،share in balatarinn،share in delicious،share in Yahoo Buzz،share in Digg it،share with Google Buzz،share in Cloob،share in viwio !!!

من توی يه راهی که دارم ميرم و می خوام خداشناس بشم. به جايی ميرسم که ميبينم هر چی تلاش می کنم ديگه بالا نميرم. حس نميکنم پاکم. و به مشکل بر می خورم و برای اينکه بفهمم راهم چيه هر چی به اين در و اون در می زنم ميبينم که نه توی قرآن نه توی حديث چيزی گيرم نمی آد. حس ميکنم دارم وقت خودم رو تلف می کنم و می رم که از کسی مشورت بخوام و مدد بگيرم و شايد با بيان مشکلم از کسانی که راه را رفته اند و جلوترند بتوانم با ممد گرفتن از مقام ايشان خودم را بالا بکشم.

گفتم: راهنمايی خواستم و از راهنمايم(که در نوشته های قبل به آن اشاره کردم) طلب رفع مشکل کردم که چه کنم ؟ و او گفت که مثلا :

۱-ترک واجب کردی. فلان کار رو انجامش بده.

۲- ترک گناه. فلان کار رو انجامش نده.

تا مشکلت حل شود.

ممکن است اگر می گفت برو نذر کن و يا می گفت برو کمک به مستمندان کن و يا می گفت برو و اين کار را انجام هم بده جواب سوال ذهنی ام را می يافتم؟ (...)

جواب داد : از لحاظ علم احتمالات احتمال خیلی چیز ها است و غیر قابل اجتناب و  ؟؟؟ ( خودتان فکر کنيد و نظر بدهيد)

کسی با ديدن افتادن برگ از درخت  به عرفانی از خدا می رسد و ... هزاران کتاب را نخوانده می شناسد و ايمان کسب می کند. و ...

گفت من نوشته ها و کتاب های فلاسفه بسياری رو که مطالعه می کردم. ديدم اونها خيلی حساسند به خيلی مطالب و چون به همه چيز حساسند ديدم که چطور به نا محسوس گمراه می شدند و و بنابر همین ها بعضی از راه های مقصد رو پیدا کردند اما به سختی و شقاوت فراوان و در بعضی از مواقع نيز نرسيدند.