ادامه فرازی از صحيفه سجاديه
ساعت ۱۱:٢۱ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱٧ اسفند ،۱۳۸٤  
●به اشتراک گذاشتن اين مطلب در شبکه ها ی اجتماعیshare in your twitter account،share in your facebook wall،share in balatarinn،share in delicious،share in Yahoo Buzz،share in Digg it،share with Google Buzz،share in Cloob،share in viwio !!!

در صحيفه سجاديه می خوانيم: ابر ها به فضل خدا کنار ميروند ...

به بالای سر خود نگاه کنيم. ابر ها در بالای سر ما متداوما در حال حرکت و تغيير و تحول هستند !!! ابر ها ميان نور خورشيد و ما قرار دارند و نمی گذارند که راه را روشن ببينيم و مسير را ديده و جهت را حفظ کنيم تا در زمانی که نور ميرود ملزم به توقف و صبر تا روشنايی نشويم و راهمان را پيوسته ادامه دهيم. بعضی وقت ها ابر ها کاملا جلوی نور خورشيد را می گيرند و برای انجام بعضی کارها نور کافی لازم است پس از فضل احسان خداست که ابر ها رو پس می زنه و توی این روشنایی راه رو ببینه و مسیرش رو تعیین کنه.

(و جلیل مخالفته جلیلا)

توجه نداره انسان که با توجه به عظمت علم خدا  . چطور شده که اون بزرگی مخالفت خودش رو بازیچه قرار داره و متوجه اين خطا نيست. و شرمی نمی کنه.

از روی حیا خجالت زده میشه و مثل یه آدم آرزو مند به طرف و سوی خدا تغییر جهت میده و با اطمینان به سوی تو مياد.

(فامک بطمعه یقینا)

پس طمع به خدا طمع خوبیه. :)   چون ما در دين هميشه از طمع به ماديات بر حذر شديم !

و از روی یقین قصد تو را کردم.

بعضی مواقع مثل لاشه ای که روش زنبور نشسته و روش پر حشره است٬ ما نيز با انبوهی از تعلقات دنيوی که هم آزارمون ميده و هم نميذاره راحت تر و پپاک تر ادامه مسير بديم و بالاخره بايد يه روزی اونها رو بذاريم و بريم.

(قصدک بخوفه اخلاصا)

از روی اخلاص از فرار اون پرتگاه ها و از ترس...

اوه اين تعبير خیلی زيباست تا حالا شده حس کنيد خدا داره تنبيهتون می کنه و نماز شکر بجا بياريد؟ مثل وقتی مادری بچه اش رو می ترسونه از روی خوف بچه می پره روی خود مادر. انسان هم دقیقا همین کار رو می کنه. پس انسان بايد از همه چیز طمع ببره غیر از تو !!!