اعمال ما و قیامت و جمال و جلال الهی

برای فهم این موضوع سوالی مطرخ میشه که شما بیشتر توی دنیا با مهر و رحمت خدا بهش متوسل شدید و یا ترس و عظمت خدا.

مثلا هر کسی تا یه جایی از دین رو میدونه و عمل می کنه. نماز و روزه و خمس و زکات رو می دونست و عمل می کرد. حالا جهاد پیش میاد (قرآن میگه) و شما می خوای توی اون جهاد شرکت کنی. از همون اول شما لحظه شماری می کردی؟ با مهر و عطوفت و عشق به سمت اون کار می رفتی؟ توی دعاهات می گفتی خدایا ما رو از شهیدان قرار بده. مار رو مثل سالار شهیدان از دنیا ببر؟ یا منتظر میشی تا زلزله ای بیاد و ترس بهت غلبه کنه که تازه اون موقع بفهمی که می تونی خودت تعیین کنی که چطوری از این دنیا بری و شکل رفتن ات رو خودت ترسیم کنی اون هم بوسیله ی شهادت. ؟!

البته که ما تعیین نمی کنیم و ما باید رضایت امون به اون چیزی باشه که خدا برامون می خواد. اما موندن و نرفتن به جنگ، تعیین تکلیف کردن برای خودمونه و نه اینکه خودت رو بندازی توی مسیری که خدا می خواد ببردت.

بنابر این هر کسی اگر خودش در سر هر دوراهی، که قرار می گیره بین خوب و بد عاشقونه و بی درنگ راه خدا رو انتخاب کنه، می تونه باعث بشه که خداوند لطفش و رحمتش و آمرزش اش شامل حال او بشه و با اخلاص دار و ندارش رو در راه خدا بده و همیشه فقیر زندگی کنه. فقیر از اون لحاظ که در حد وسعش که داره راضی باشه و دنبال زر و زیور و دلار دنیا نره. و بذاره که خدا به اندازه ای که براش مقدر کرده بهش برسونه. که لا موثر فی الوجود الا الله

/ 1 نظر / 36 بازدید
مازیار

وبلاگ به درد بخوری دارید.[قلب]